Guido Gezelle

Guido Gezelle

Guido Gezelle

Guido Gezelle (1830-1899) werd in 1872 aangesteld als onderpastoor van de Onze-Lieve-Vrouweparochie. Hij bleef in Kortrijk wonen tot kort voor zijn overlijden.Het is bekend dat hij zijn overplaatsing vanuit Brugge als een straf beschouwde, maar al vrij snel voelde hij zich thuis in Kortrijk. Op korte tijd verwierf hij een zeer ruime kennissenkring, zowel bij de eenvoudige volksmens als bij de bemiddelde burgerij. Op literair vlak was Gezelle in deze periode bijzonder productief. Naast het journalistieke werk, vulgariserende proza, pamfletten, taalstudies en voordrachten leverde hij een enorm aantal gedichten af. Zijn meesterwerken ‘Tijdkrans’ en ‘Rijmsnoer’ werden in Kortrijk geschreven.Hij was ook zeer actief in het culturele leven en in het onderwijs.Nauwelijks twee weken na zijn overlijden kwam een comité met het plan voor de dag om een standbeeld voor de dichter op te richten nabij de Onze-Lieve-Vrouwekerk. De onthulling, voorzien voor 11 juli 1902, moest uitgesteld worden, o.m. wegens problemen in de marmergroeve. Op 20 april 1903, tweede paasdag, werd het monument dan toch ingehuldigd.Beeldhouwer Jules Lagae was de enige kunstenaar die de dichter ooit heeft kunnen overhalen om te poseren voor een portretbuste. Gezelle had hierin toegestemd om zijn vriend Gustaf Verriest een plezier te doen. Op basis van dit beeld ontwierp Lagae een witmarmeren monument voor Kortrijk.Het ontwerp werd te imposant bevonden en in de plaats kwam een eerder bescheiden vrijstaand borstbeeld. Gezelle draagt een Romeinse mantel, een verwijzing naar de onsterfelijke klassieken.Onder de buste waren oorspronkelijk op de sokkel bloemversieringen en vier wapenschilden aangebracht: West-Vlaanderen, Kortrijk, Roeselare en Brugge. De schildjes van Kortrijk en West-Vlaanderen zijn in 2011 gestolen.

Object hiërarchie: 1 items

Locatie